Το Βιβλίο μας...

 photo MonopatiaPsixisexofyllo_zps89709de9.png

Τα ποιητικά μας ταξίδια...

...η πνοή μας









 photo 7_zps2cbf94f1.png

ποιητικές διαδρομές...





 photo 5_zps08d71f1a.png



















 photo 9_zps4b675e8e.png

απο [Κ]αρδι[Α]ς...








 photo 11_zps8d533774.png





Βιντεάκι...

YouTube Λογοποιήματα

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2016

Τότε, μεσ’ τη σιωπή της σιωπής του βάλτου, τότε να’ ρθεις να με βρείς. Απρογραμμάτιστα κι απροειδοποίητα. Να μεταλάβεις το σώμα και το αίμα του Άγιου Έρωτα. Να σωθείς και να καταστραφείς στο όνομα της Αγάπης, που δεν τη γνωρίζεις γι’ αυτό σε φοβάται… Τρυφερή [Κ]αληνύχτ[Α] και σ ευχαριστω.......


........Κι εκεί, αυτό που εσύ θα κάμεις στάχτη κι εγώ τροφή για τα σκουλήκια, χάνεται, εξαφανίζεται, δεν έχει καμιά αξία (που έτσι κι αλλιώς δεν έχει και το ξέρεις και ξέρω πως το ξέρεις) και βγαίνει η μία η μόνη ομορφιά, που σάρκες, μαλλιά και κόκκαλα με σπουδή και επιμέλεια κρύβουν.

           Κι εκεί, αυτό που εσύ θα κάμεις στάχτη κι εγώ τροφή για τα σκουλήκια, χάνεται, εξαφανίζεται, δεν έχει καμιά αξία (που έτσι κι αλλιώς δεν έχει και το ξέρεις και ξέρω πως το ξέρεις) και βγαίνει η μία η μόνη ομορφιά, που σάρκες, μαλλιά και κόκκαλα με σπουδή και επιμέλεια κρύβουν.

            Τότε, μεσ’ τη σιωπή της σιωπής του βάλτου, τότε να’ ρθεις να με βρείς.
Απρογραμμάτιστα κι απροειδοποίητα.
Να μεταλάβεις το σώμα και το αίμα του Άγιου Έρωτα.
Να σωθείς και να καταστραφείς στο όνομα της Αγάπης, που δεν τη γνωρίζεις γι’ αυτό σε φοβάται…
            …να σηκωθείς.
            …να λάμψεις.
            …κι εγώ να καμαρώνω, μέσα σου, που σε αγάπησα.

            Τότε να ρθείς κι άφοβα να βουτήξεις.
Γιατί την ώρα που ο βάλτος σωπαίνει, ο βούρκος μοσχοβολά τ’ αρώματα της φλαμουριάς.
Τότε οι φεγγαροπαρμένοι λάμπουν. Τότε να ρθείς, μαζί να λάμψουμε

Όταν όλοι οι ανόητοι θα’χουν σαλπάρει για μακριά…
            …να σηκωθείς.
            …να λάμψεις.
            …κι εγώ να καμαρώνω, μέσα σου, που σε αγάπησα.

            Τότε να ρθείς κι άφοβα να βουτήξεις.
Γιατί την ώρα που ο βάλτος σωπαίνει, ο βούρκος μοσχοβολά τ’ αρώματα της φλαμουριάς.
Τότε οι φεγγαροπαρμένοι λάμπουν. Τότε να ρθείς, μαζί να λάμψουμε


Όταν όλοι οι ανόητοι θα’χουν σαλπάρει για μακριά…

                                                                                                 Γιώργος Αποστολόπουλος

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Περιμένουμε τα σχόλιά σας

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *