Το Βιβλίο μας...

 photo MonopatiaPsixisexofyllo_zps89709de9.png

Τα ποιητικά μας ταξίδια...

...η πνοή μας









 photo 7_zps2cbf94f1.png

ποιητικές διαδρομές...





 photo 5_zps08d71f1a.png



















 photo 9_zps4b675e8e.png

απο [Κ]αρδι[Α]ς...








 photo 11_zps8d533774.png





Βιντεάκι...

YouTube Λογοποιήματα

Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2015

Όσο σε γνωρίζω

Μ' αρέσουν οι αποχρώσεις σου, το ξέρεις έτσι;
Ν' αδειάζεις το μυαλό σου στα χαρτιά μου
και να τα κάνεις όλα λίμπα..
Και να γκρινιάζω που πρέπει να τα γράψω
πάλι όλα από την αρχή
Κι εσύ να με ηρεμείς και
να μου δείχνεις πως δεν χρειάζεται
να προσπαθώ τα κάνω όλα τέλεια
Είναι όλα όπως πρέπει από την φύση τους, λες..
Σ' όλη αυτή την ακανόνιστη, την αυθόρμητη
την εκνευριστικά ελεύθερη γραφή....
"Ποίηση" λοιπόν;
Ναι, έτσι ξεκίνησε...
μόνο που δεν περίμενα να γράφεις πάνω μου,
με τέτοια άνεση...
Να χοροπηδάς σαν μικρό παιδί
και να κάνεις σχοινάκι στο τσιμέντο μου,
χωρίς την άδεια μου...
Μου προκαλείς ο,τι και τα βεγγαλικά,
που με το άκουσμα τους κ μόνο, με φέρνουν κοντά τους.
Μου τα θυμίζεις, γιατί όταν σε βλέπω,
μπερδεύονται όλα τα χρώματα στο μυαλό μου.
Όσο σε γνωρίζω,
"ξεχνάω" οτιδήποτε δεν ήρθε
Για να 'χω χώρο να θυμάμαι μόνο εσένα
Εσένα που σε ζω.
Όσο σ’ αγαπάω δεν σε θέλω αλάνθαστο.
Αν είσαι τέλειος,
πως να τσαλακωθώ μαζί σου;
 Ρενέ Στυλιάρα

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Περιμένουμε τα σχόλιά σας

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *