Το Βιβλίο μας...

 photo MonopatiaPsixisexofyllo_zps89709de9.png

Τα ποιητικά μας ταξίδια...

...η πνοή μας









 photo 7_zps2cbf94f1.png

ποιητικές διαδρομές...





 photo 5_zps08d71f1a.png



















 photo 9_zps4b675e8e.png

απο [Κ]αρδι[Α]ς...








 photo 11_zps8d533774.png





Βιντεάκι...

YouTube Λογοποιήματα

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

Αλκυόνη Παπαδάκη Κ



Βαρέθηκα να ανάβω φωτιές για να ζεσταθούν οι άλλοι και στο τέλος 

να ξεπαγιάζω εγώ.

Να μοιράζομαι την καρέκλα μου 

με τον κάθε κουρασμένο και στο 

τέλος να στρογγυλοκάθεται 

αυτός και γω να κουλουριάζομαι 

στο πάτωμα.

Να σκουπίζω με τα χείλια μου 

τα δάκρυα των άλλων και τα 

δικά μου 

να ξεραίνονται στα μαγούλα μου 

και να κάνουν κρουστά

Κουράστηκε η ράχη μου να κουβαλά πληγωμένουςΣτέγνωσε το 

στόμα μου να τους φωνάζω. Μη σωριάζεστε ρε ξεφτίλες. Σταθείτε 

στα πόδια σας. Μπόρα είναι. Βγάλτε τις τσίμπλες από τα μάτια σας 

Ξημερώνει.

Βαρέθηκα να φτιάχνομαι από τα λάθη μου. Να φυτεύω βολβούς 

πάνω σε σωρούς από σκατά. Να βγάζω αθώους τους ένοχους και να 

κάθομαι για πάρτη τους στο σκαμνί. Να μουλιάζω στην βροχή γιατί 

άνοιξα την ομπρελά μου να μπουν από κάτω δυο τρεις μουρόχαβλοι 

που μου φάνηκαν κρυουλιάρηδες.

Το κακό είναι πώς όλα αυτά γίνονται επειδή στο βάθος είμαι 

δειλή. Τα κάνω για να πιστέψω έστω και για λίγο πώς είμαι και εγώ 

εδώ. Πως παίζω και εγώ σ΄ αυτό το ντέρμπυ. Πάντως όπως και να 

χει το ζήτημα ένα πράμα ξέρω καλά. Πως γουστάρω πολύ.

Γουστάρω την φάση και περισσότερο την αντίφαση.

Γουστάρω την τρελά μου και περισσότερο την τρελά των άλλων

Γουστάρω να μυρίζομαι ανθρωπιά. Γουστάρω τ΄ αγόρια που έχουν 

κορδέλες στα μαλλιά και στα μάτια ένα ματσάκι μενεξέδες

Γουστάρω τα κορίτσια που τραγουδούν στις ακρογιαλιές μ’ ένα 

θαλασσοπούλι ανάμεσα στα φρύδια

Μπορεί να είμαι μια δειλή μια φευγάτη αλλά χαίρομαι αφάνταστα 

που κάποιος με έσπειρε σε αυτή την γη…

… Ξέρεις τι μετράει τελικά; Ποια χέρια θα σε αγκαλιάσουν και θα 

κάμουν το δέρμα σου να δακρύσει. Ποιο στόμα θα τσακίσει το 

φλοιό 

του μυαλού σου και θα σε τινάξει χωρίς αναπνοή στ΄ αστέρια. Δεν έχει 

ταυτότητα ο έρωτας.

 Κάθε φορά που τυχαίνει να πετάξω τις αποσκευές μου, να βάλω 

φωτιά στο καλύβι μου, με πιάνει μετά από λίγο τέτοια ταραχή, που 

τρέχω να ξεπουλήσω όσο, όσο την ανεξαρτησία μου

Αυτοί που λένε πως είναι ευτυχείς, γιατί έκοψαν τα νήματα που τους 

συνδέανε με τους υπόλοιπους, αν δεν το παίζουν βούδες είναι το 

λιγότερο μαλάκες του γλυκού νερού. Όσο περισσότερο ξεκόβεις από 

τους άλλους, τόσο έρχεσαι κοντύτερα στην Άβυσσο. Κι εκεί τα 

πράματα είναι δύσκολα. Παρία και πληγή

Χρειαζόμαστε μικρές σκλαβιές στην ζωή μας, για να 

ξυπνάμε Χρειαζόμαστε πλαίσιαΣκοπούς.Προσδιορισμούς

Χρειαζόμαστε κορνίζες, Για να κλείνουμε μέσα τα τοπία που 

ζωγραφίζει η ψυχή μας. Αλλιώς, τα παίρνει ο άνεμος.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Περιμένουμε τα σχόλιά σας

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *