Το Βιβλίο μας...

 photo MonopatiaPsixisexofyllo_zps89709de9.png

Τα ποιητικά μας ταξίδια...

...η πνοή μας









 photo 7_zps2cbf94f1.png

ποιητικές διαδρομές...





 photo 5_zps08d71f1a.png



















 photo 9_zps4b675e8e.png

απο [Κ]αρδι[Α]ς...








 photo 11_zps8d533774.png





Βιντεάκι...

YouTube Λογοποιήματα

Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

"Ανεξίτηλα του χρόνου τα σημάδια"


Πόνο μέσα απ'τα στήθια
δάκρυα τρέχουν ασταμάτητα σαν αγριεμένη καταιγίδα
κραυγές ηχούν σαν κλάμα μωρού που σφαδάζει απ΄τους πόνους
σπαράζοντας την κουρελιασμένη πια ψυχή
που μοιάζει με ξερόκλαδο πεταμένο στο χιόνι
ο φόβος να την παγώνει,να της τρώει τα σωθικά
τα δάκρυα του ήλιου αδυνατούν να φωτίσουν τη γη
η σκοτεινιά τ'ουρανού σαν κάτι να θέλει να ψελλίσει
οι ελπίδες ψυχοραγούν,πέφτει βροχή δυνατή
μα το αίμα του άμαχου πληθυσμού δεν μπορεί να το ξεπλύνει
η βροχή,καμιά βροχή,χιλιάδες ερωτήματα που ξάγρυπνο σ'αφήνουν
για τον χαμό εκείνων!
Μα η σπουδαία αυτή πράξη της αυτοθυσίας
υπογράφει έναν και μόνο δρόμο
εκείνον της γενναιότητας και του ηρωισμού
διότι ήρωας γεννιέσαι, δε γίνεσαι!

(απο το ανθολόγιο ποίησης του Λαογραφικού Ομιλου Μελίκης & Περιχώρων με θέμα τη θυσία του άμαχου πληθυσμού 1878, δημιουργός ποιήματος Αφροδίτη Μαργαρίτη)

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Περιμένουμε τα σχόλιά σας

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *