Η πίκρα σήμερα
δεν έχει σύνορα
κι εσύ δεν έπρεπε
να μ΄αρνηθείς.
Κάποτε αλοίμονο
στο μεσοχείμωνο
τον ήλιο σου ΄φερα
να ζεσταθείς.
Κοίτα πως κλαίει ο ουρανός
δεν είναι πια γιορτή
έγινε τ΄όνειρο καπνός
πες μου γιατί γιατί.
Νύχτωσε βράδιασε
ο κόσμος άδειασε
κρύβω το δάκρυ μου
και καρτερώ.
Μα εσύ δεν έρχεσαι
βρέχει και βρέχεσαι
ποτήρι μου ΄δωσες
φαρμακερό.
Κοίτα πως κλαίει ο ουρανός
μα εσύ καρδιά μην κλαίς
κι όταν χτυπήσει ο κεραυνός
τραγούδι εσύ να λες.
Ν.Γκάτσος
κι εσύ δεν έπρεπε
να μ΄αρνηθείς.
Κάποτε αλοίμονο
στο μεσοχείμωνο
τον ήλιο σου ΄φερα
να ζεσταθείς.
Κοίτα πως κλαίει ο ουρανός
δεν είναι πια γιορτή
έγινε τ΄όνειρο καπνός
πες μου γιατί γιατί.
Νύχτωσε βράδιασε
ο κόσμος άδειασε
κρύβω το δάκρυ μου
και καρτερώ.
Μα εσύ δεν έρχεσαι
βρέχει και βρέχεσαι
ποτήρι μου ΄δωσες
φαρμακερό.
Κοίτα πως κλαίει ο ουρανός
μα εσύ καρδιά μην κλαίς
κι όταν χτυπήσει ο κεραυνός
τραγούδι εσύ να λες.
Ν.Γκάτσος
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Περιμένουμε τα σχόλιά σας