Το Βιβλίο μας...

 photo MonopatiaPsixisexofyllo_zps89709de9.png

Τα ποιητικά μας ταξίδια...

...η πνοή μας









 photo 7_zps2cbf94f1.png

ποιητικές διαδρομές...





 photo 5_zps08d71f1a.png



















 photo 9_zps4b675e8e.png

απο [Κ]αρδι[Α]ς...








 photo 11_zps8d533774.png





Βιντεάκι...

YouTube Λογοποιήματα

Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

Άγγελος Σικελιανός, Η Αναδυομένη

Στο ρόδινο μακάριο φως, να ‘με, ανεβαίνω της αυγής,
με σηκωμένα χέρια.
Η θεία γαλήνη με καλεί του πέλαου, έτσι για να βγω
προς τα γαλάζια αιθέρια.
                                                      Μα ω οι άξαφνες πνοές της γης, που μες τα στήθια μου χυμούν
                                                      κι ακέρια με κλονίζουν!
                                                      Ω Δία, το πέλαγο ειν’ βαρύ και τα λυτά μου τα μαλλιά
                                                      σαν πέτρες με βυθίζουν!
                                                      Αύρες, τρεχάτε, ω Κυμοθόη, ω Γλαύκη, ελάτε, πιάστε μου
                                                      τα χέρια απ’ τη μασκάλη.
                                                      Δεν πρόσμενα, έτσι μονομιάς παραδομένη να βρεθώ
                                                      μες στου Ήλιου την αγκάλη.

1 σχόλια:

Αφροδίτη Μαργαρίτη είπε...

'Ενα ποίημα που σε μεταφέρει σε άλλη διάσταση
απίστευτα ζωντανή η περιγραφή του!..

Δημοσίευση σχολίου

Περιμένουμε τα σχόλιά σας

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *