Το Βιβλίο μας...

 photo MonopatiaPsixisexofyllo_zps89709de9.png

Τα ποιητικά μας ταξίδια...

...η πνοή μας









 photo 7_zps2cbf94f1.png

ποιητικές διαδρομές...





 photo 5_zps08d71f1a.png



















 photo 9_zps4b675e8e.png

απο [Κ]αρδι[Α]ς...








 photo 11_zps8d533774.png





Βιντεάκι...

YouTube Λογοποιήματα

Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2013

Αγών ου μέλλοντος αθλητού μένει αλκήν

Λήψη φωτογραφίας Αφροδίτη
Συνονθύλευμα ανισόρροπων συναισθημάτων
πλέκουν το διχασμένο εγώ με ανάποδες βελονιές.
Πεισματικά ανένταχτη η λογική κρατά
αποστάσεις,καπνίζοντας το τελευταιό τσιγάρο
               της νέας επιλεκτικής λήθης.
   'Αγουρες σκέψεις..κι οι βελονιές μια μάζα
                       έπλεξαν...,ασκήμιες.
Στις βιβλιοθήκες του μυαλού,αόρατα συγγράμματα
δόμησαν την σκέψη μ'ανέραστα συστήματα αρχών,
                    φούντες κρεμάμενες πλεκτού                                                   
                                                                           ξεφτισμένου στο χρόνο.
                                                      Επικάλυψη σκόνης που αν τη φυσήξεις σε πνίγει,
                                                                         μη βρείς διέξοδο στο φώς.

                                                       Τα μη και τα δεν,μανταλάκια που κρατούν στο σκοινί
                                                          τα πρόστυχα εσώρουχα μη φορεθούν και θρέψουν
                                                          το σώμα με γεύσεις ξωτικές,μη δονήσουν το φίδι
                                                                  που κοιμάται στη λεκάνη και ξυπνήσει
                                                                        μεταφέροντας τις σκιές στο φώς.
                                                            Ζαχαρωμένο συκαλάκι η καθημερινή πεζότητα,
                                                            σεντόνι άσπρο,σκληρό,που γδέρνει τα γόνατα
                                                                 στη ζωώδη θέση,που πάντα διαλέγουν οι
                                                                                ανυποψίαστοι δυνάστες...
                                                           Πηνελόπη εγώ σε θέση άμυνας,τραβώ τις κλωστές
                                                          να διαλύσω το μόρφωμα,κι όσο τραβώ τόσο σφίγγουν
                                                                 οι κόμποι του , κι όσο σφίγγουν τόσο το αίμα
                                                                                     παγώνει τον κόσμο μου.
                                                             Εναπομείνασες ελπίδες σ' έναν άγνωστο Οδυσσέα,
                                                                που θα διαβεί τις συμπληγάδες του μυαλού μου,
                                                                  θα κλείσει τ'αφτιά στις σειρήνες του φόβου
                                                                και με το τόξο θα κερδίσει την Ιθάκη, έτοιμος
                                                                να συνεχίσει ένα νέο ταξίδι για μια άλλη νίκη.
                                                             Κι όπως χαμογελώ κι ανοίγω τα μάτια, θυμάμαι
                                                                πως...ο 'Ομηρος δεν με συνάντησε ποτέ κι εγώ
                                                                       δε μεγάλωσα σαν μία Πηνελόπη.
                                                                        *Ο αγώνας δεν περιμένει τον αθλητή

[απο το 3 ανθολόγιο 'Εβρου αύρες, δημιουργός Κατερίνα Σικλαφίδου]
                                                                               
                                                                              

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Περιμένουμε τα σχόλιά σας

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *